A perspective on history – Eng Perspektiv vun der Geschicht

A perspective on history

A general outline, internally consistent; a perspective on history in 11 elements; an interpretation able to withstand critical analysis in light of the data available about humanity’s past, allowing freedom and assurance.

  1. Every created being evolves towards its stage of maturity. As it evolves, it has requirements and opportunities for development. Challenges are continuously present throughout this process.
  2. Humanity can also be viewed as an organic entity that, in its collective life, undergoes evolution towards maturity. Its evolution is not linear but filled with advances, setbacks, tragedies and triumphs.
  3. Today, humanity stands at the threshold of maturity. This stage is apparent especially in the phenomenal expansion of human knowledge.
  4. The distinguishing attribute of this maturity is the unification of the human race. It is an organic process and requires a complete reordering of the life of the individual, the life of the community, and the structure of society.
  5. The transition to maturity is characterized by the interplay of two sets of forces, constructive and destructive. One is responsible for unprecedented turmoil in society, bringing enormous suffering to untold numbers, but also breaking down the barriers that hinder the unification of the human race. The other gives rise to a new and steadily growing system, founded on the principles of oneness and justice.
  6. There is purpose in the creation of the universe. For the individual it is the development of spiritual qualities and perfections, and advancing towards God. Neither idle worship nor a life dedicated to the pursuit of worldly desire will help achieve this purpose. Activity in the arena of the collective life of humanity, selfless service to society is called for.
  7. To carry forward an ever-advancing civilization is the purpose of the collective life of humankind. This civilization has two essential components, material and spiritual, both of which need to advance simultaneously if humanity is to achieve prosperity and true happiness.
  8. What causes ultimately the advancement of civilization is the progressive education of humanity by the Manifestations of God, in accordance to the requirements of the particular stage in the development of humanity, expanding the provisions of the previous set of teachings.
  9. Science and religion are the two knowledge systems that propel the progress of civilization and that are necessary for its proper unfoldment. Science without religion becomes the victim of materialism and generates tools of destruction. Religion without the light of science and reason degenerates into superstition.
  10. The present age is a period in human history of great regeneration, marked by spiritual vigour.
  11. Purposeful evolutionary processes allow for ample room for the will of the individual and of the collectivity. The way knowledge is generated and used influences the outcome. A continual battle between the forces of knowledge and blind imitation, between moral courage and vain desire goes on at the center stage in the unfolding drama of history.

My summary from a course taken with www.lazoslearning.org: constructing a conceptual framework for social action

Eng Perspektiv vun der Geschicht

Déi grouss Zich, a sech selwer schlësseg, vun enger Perspektiv vun der Geschicht an 11 Elementer; eng Interpretatioun kapabel, enger kritischer Analys standzehalen, am Liicht vun den Donnéeën, déi iwwert der Mënschheet hir Vergaangenheet bekannt sinn.

  1. All erschafent Wiesen évoluéiert zu senger Etapp vu Maturitéit. Während senger Evolutioun, huet et Bedierfnisser a Méiglechkeeten, sech z’entwécklen. Erausfuerderunge si stänneg präsent während dësem Prozess.
  2. D’Mënschheet kann een och als eng organesch Eenheet betruechten, déi an hirem kollektive Liewen zu hirer Maturitéit évoluéiert. Hir Evolutioun ass net lineär mee voll mat Spréng no vir, Spréng no hannen, Tragedien an Triumpher.
  3. Haut steet d’Mënschheet un der Schwell vun hirer Maturitéit. Dës Etapp ass virun allem siichtbar an der phänomenaler Expansioun vum mënschleche Wëssen.
  4. D’Vereenegung vun der mënschlecher Rass ass eng ervierstiechend Eegeschaft vun dëser Maturitéit. Et ass en organesche Prozess a verlaangt eng komplett Neiuerdnung vum Liewe vum Eenzelnen, vum Liewe vun der Gemeinschaft, an der Struktur vun der Gesellschaft.
  5. Den Iwwergank zu dëser Maturitéit charakteriséiert sech duerch d’Zesummespill vun zwou Kräften, konstruktiv an destruktiv. Déi eng ass verantwortlech fir bis elo nach ni dogewieschten Turbulenzen, déi Onmasse vu Leit enormt Leide bréngt, déi awer och Barrièren ofbaut, déi d’Vereenegung vun der mënschlecher Rass verhënneren. Déi aner féiert zu engem neien a stänneg wuessendem System, déi op de Grondsäz vun Eenheet a Gerechtegkeet baséiert.
  6. Et besteet en Zweck an der Schafung vum Universum. Fir den Eenzelnen ass et d’Entwécklung vu geeschtege Qualitéiten a Perfektiounen, a Gott méi no kommen. Weder eidele Gottesdéngscht, nach e Liewen, dat sech drop ausriicht, weltleche Begierden nozegoen, hëllefen, dësen Zweck z’erreechen. Aktivitéit an der Arena vum kollektive Liewen vun der Mënschheet, desinteresséierten Déngscht un der Gesellschaft ass néideg.
  7. Den Zweck vum kollektive Liewe vun der Mënschheet ass et, eng stänneg avancéierend Zivilisatioun weiderzeféieren. Dës Zivilisatioun huet zwee wesentlech Bestanddeeler, materiell a geeschteg (spirituell), an allebéid musse gläichzäiteg avancéieren (virukommen) fir dass d’Mënschheet Wuelstand a wierklecht Gléck erreeche kann.
  8. Wat schlussendlech de Fortschrëtt vun der der Zivilisatioun veruersaacht, ass déi progressiv Erzéiung vun der Mënschheet vun de Manifestatioune vu Gott, an Iwwereneestëmmung mat den Ufuerderunge vun der jeweileger Stuf an der Entwécklung vun der Mënschheet, déi d’Bestëmmunge vun de virege Léieren erweideren.
  9. Wëssenschaft a Relioun sinn déi zwee Wëssenssystemer déi de Fortschrëtt vun der Zivilisatioun virundreiwen an déi fir hir Entfalung néideg sinn. Wëssenschaft ouni Relioun gëtt d’Opfer vum Materialismuss a schaaft Geschir vun der Zerstéierung. Relioun ouni d’Liicht vun der Wëssenschaft an der Vernonft (dem Verstand) degeneréiert zum Awerglawen.
  10. Dat géigewäertegt Zäitalter ass eng Phase an der mënschlecher Geschicht vu grousser Regeneratioun, gekennzeechent duerch geeschteg Vitalitéit.
  11. Gezielt evolutionär Prozesser erméigleche genuch Plaz fir de Wëlle vum Eenzelnen a vun der Kollektivitéit. D’Aart a Weis wéi Wësse generéiert gëtt an ugewandt gëtt, beaflosst d’Resultat. E stännege Kampf tëscht de Kräfte vum Wëssen a blanner Imitatioun (Noahmung), tëscht Zivilcourage an eidlem Wonsch, ass amgaang (fënnt statt) mëtten op der Bühn am Drama vun der Geschicht, dat sech entfaalt (ausbreet).

Mäi Résumé aus engem Onlinecours mat www.lazoslearning.org: e konzeptuelle Kader vir sozial Aktioun

A comprehensive theory of history demands the examination of numerous factors and the description of their operation in various realms of social existence: religious, political, economic, and cultural.

Three well-known interpretations of history are presented here, based largely on a book edited by (Galtung & Inayatullah, 1997).

The Christian belief system is one view of history, which has greatly influenced human existence for nearly two millennia. We will look at some of the arguments of fourth-century thinker Saint Augustine.

A set of questions seem appropriate here:

What is the nature of time in your conception of history? Does it have a beginning and an end? What are some of the major events that mark the flow of history?

How can we define salvation? Is it an event in the life a person or is it a process? Is there such a thing as collective salvation?

How would one describe human capacity for error? Can humanity learn not to err? What are its sources of guidance?

Ibn Khaldun, a thinker of the fourteen century, wrote at a time when the world of Islam had fallen into deep crisis. He endeavoured to understand the causes of the rise and fall of civilizations. The story, according to him, begins with humanity’s living in close relation with nature (Ch.2. Ref.7).

Hegel, a German philosopher employed a useful but highly abstract tool for analyzing the workings of history: “dialectical progression” (Ch.2. Ref.8)

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s