Chrëschtdag – Noël – Christmas

Chrëschtdag an de Bahá’í Glawen

9g9s3rcrbbrs9CePDfKCZzH8m0takPbY3qfDL7eWJ7sCJb5GVebMOiFqbYlTfDZ4n_vjtqBZkR9zl1anuytY7LDCDxzkj-5WXFNHyXz6A-9PmZnZ1FuYINsaIsDQd-or68eyBOVX

Hei e puer Texter, déi eis weisen, wat fir e Bahá’í, Jesus a Chrëschtdag bedeit. 2 Texter op Lëtzebuergesch, Emissioune vum Radio ARA an e puer englesch Texter.

Et wier schéin, kënnen ze préiwen, ob Abdu’l-Baha, Samschdes owes den 21. Dezember 1912 an der Westminster Kierch, dëst Chrëschtlidd héieren huet. D’Lidd fënnet een am Ufank vum , ‘God rest ye merry gentlemen’ Bach Choir, 2007, The King’s Singers – God Rest You Merry Gentlemen,

Mir hunn eng schéi lëtzebuergesch Versioun vum Lidd mat Musik a Gesank: Trad – Jang Linster – Ab Van Goor an e puer aner schéi Variatiounen: Pentatonix Versioun

The Gothard Sisters, Simply Three instrumental

De Meeschter op de Bristeschen Inselen, 13. Dezember 1912 – 21. Januar 1913

In the Footsteps ‘Abdu’l-Bahá – An de Foussspuere vun ‘Abdu’l-bahá

1912 21 or 22 Dec

‘Abdu’l-Bahá witnessed His first dramatic performance. It was a mystery Christmas play entitled Eager Heart written by Miss Alice Buckton and performed at the Church House, Westminster before an audience of 1,200. [SoW Vol III no 19 2March1913 p 7, CH154, AB34]

  • He is reported to have said, perhaps on another occasion, “The stage will be the pulpit of the future”. [Quoted by Loulie Mathews in The Magazine of the Children of the Kingdom, Vol 4, No. 3 (June 1923, p69]

  • Star of the West, Vol. 19 no. 11 Feb1929, p.341 quotes ‘Abdu’l-Bahá as saying: “drama is of the utmost importance. It has been a great educational power in the past; it will be so again,”. [BW1994-1995p255]

Westminster

Drama; Arts; Abdul-Baha, Travels of

https://bahai-library.com/location/Westminster

0MWXt3MjIz4Ve_FhPPvx48TigvB1UwVsGYvlE3o9RmQHSf7zS2NI5K0ew7dnc9qIVdTtBGauNMYd2Y6qFbTJ2Qg4ddDTz32VdoRwAQLHgR5j23-mKq6v3iHny_EYqagnO801FlNl

Den Text vum Stéck: http://www.archive.org/stream/eagerheartchrist00buckuoft/eagerheartchrist00buckuoft_djvu.txt

138 Wéi d’Bahá’í Chrëschtdag feieren

138t Sendung, 27ten an 28ten Dezember 2002. Et kënnt een net dalaanscht. Chrëschtdaagsmusek an de Stroossen, d’Geschäfter si gerëscht, Sonndes sinn d’Butteker op. Geschenker fir grouss a kleng. Et ass eng stëll an heemlech Zäit heescht et am Lidd. An d’Bahá’í? Feieren si och Chrëschtdag? Ganz oft ass et fir Familljen eng Geleeënheet, zesummen an eng Wanterschoul ze goen, sief et hei zu Bollendorf, an Däitschland, an der Schwäiz, an Éisträich oder och méi wäit. Wanterschoulen, genee sou wéi Summer a Fréijorsschoulen sinn dofir do, fir zesummen ze sinn, Kollegen erëmzegesinn, seng Batterien erëm opzelueden. Gewéinlech ginn et moies Virtreeg a mëttes Atelieren, Fräizäitaktivitéiten an owes gemittlecht Zesummesinn. D’Kanner an déi Jugendlech präsentéieren dat wat se den Dag iwwer gemaach hunn, mat Musek a gudder Stëmmung. Fir iech e Beispill ze ginn, maacht einfach am Internet eng Recherche ennërt: Bahá’í Winterschule Österreich. Do fannt der de Programm vun dësem Wanter. Normalerweis eng kleng Woch, an dësem Fall an engem Hotel. Aus Lëtzebuerg dabei de Graham Walker. Hie schwätzt iwwer d’Wëssenschaftsethik. En anert Thema vum Gudrun Winkler befaasst sech mat de Wäerter a wéi si Kanner a Jugendlecher an hirer Entwécklung hëllefen. Aus Paräis hu mer d’Christine Hakim-Samandari mam Thema: d’Bild vun der Bahá’í Gemeng. Wéi gesot méi genee Detailer um Internet ënnert Bahá’í Wanterschoul an Éisträich. Natierlech sinn dës Schoulen op fir jiddereen. Ech kann et nëmme recommandéieren. Well et ass bei sou Geleeënheeten, wou een d’Atmosphäre sou richteg matkritt.

Fir awer kuerz op Chëschtdag zréckzekommen. Indirekt oder op eng méi passiv Aart a Weis bedeelegen d’Bahá’í sech un de Feierlechkeeten. Zu Lëtzebuerg si vill Bahá’í éischt, zweet oder heiansdo drëtt Generatioun Bahá’í, sou dass een awer alt nach eemol fir Chrëschtdag fir z’Iessen agelueden ass oder am Fall wou an der Koppel nëmmen ee Bahá’í ass. Et muss ee jo och wëssen, dass een net Bahá’í ka sinn, wann een net u Christus gleeft. Et gehéiert einfach zum Glawen.

Am Bahá’í Glawe schwätze mer vun enger Gottesoffenbarung déi net ophält. Also Gott offenbaart sech dem Mënsch a Form vu Propheten, Gottesoffenbarer vun Zäit zu Zäit, fir him seng Léieren unzebidden. Zu dëse Gottesoffenbarer gehéiert och Jesus Christus. An de Bahá’í Schrëfte fanne mer vill iwwer Christus. Eng wonnerbar Quell iwweregens fir an de Bahá’í Texter ze sichen, an dat an e puer Sproochen ass den Internetsite: ocean bahai. Dir kënnt de Programm eroflueden an dann eng Recherche man mam Wuert: Christus zum Beispill ‘Abdu’l-Bahá schreift iwwer Jesus Christus am Buch: Beäntwert Froen a seet: Nom Moses „ ass Christus komm an huet gesot: Ech si vum hellege Geescht gebuer. Wann dat och haut fir Chrëschte liicht ze gleewen ass, sou war et awer deemools ganz schwéier a mir héieren aus dem neien Testament: Ass dat net de Jong vum Joseph vun Nazareth, dee mir kennen. Wéi kann en da soen: Ech si vum Himmel komm? Obwuel hien, vu bausse gesinn an an den Ae vu jidderengem, net vill obweises hat, huet hien sech mat sou enger Muecht erhuewen, dass e reliéis Gesetzer, déi fofzéng Jorhonnerte bestan haten, ofgeschaaft huet.“

An de Bahá’í Schrëfte kreie mer eng nei Aart a Weis ugebueden fir d’Liewen an d’Wierk Christus kennenzeléieren. Chrëscht sinn heescht an allem Him ze gläichen an erfëllt si vum Geescht vu senger Léift. Léift, Verstännegung a Fridden si fir ‘Abdu’l-Bahá de Kär vun alle Reliounen. Jesus Christus, d’Wuert Gottes verkierpert dës reliéis Essenz. Chrëscht sinn heescht fir ‘Abdu’l-Bahá gerad doranner an der Nofolleg vu Christus ze liewen.

Dat wier et fir haut, ech wënschen iech schéi Feierdeeg an e gudde Rutsch.

190 Chrëschtdag a Jesus Christus

Sendung 190, 19ten an 20ten Dezember 2003. Wann e Bahá’í och am Prinzip Chrëschtdag net feiert, ass et awer wichteg eppes iwwer Jesus Christus ze wëssen. A sengem Buch : Beäntwert Froen schreift ‘Abdu’l-Bahá wéi wichteg et ass Erzéier an eisem Liewen ze hunn. Leit, déi eis de Wee weisen, déi eis hëllefen dass mer op der richteger Bunn bleiwen. Déi grouss Propheten wéi Krishna, Buddha, Christus a Mohamet si fir d’Bahá’í gëttlech Erzéier, vu Gott geschéckt fir eis e puer Rotschléi mat op de Wee ze ginn. E laange Wee. An dëser Chrëschtdagszäit passt et sech u Jesus ze denken an hei elo e puer Wierder déi ‘Abdu’l-Bahá iwwer Jesus als Erzéier geschriwwen huet :

Wéi Christus koum sot hien : « Ech si vum Hellege Geescht gebuer. » Wann et och haut fir d’Chrëschten einfach ass, dat ze gleewen, sou war et awer deemools ganz schwéier a mir héieren aus dem Neien Testament, dass d’Pharisäer soten : « Ass dat net de Jong vum Joseph vun Nazaret, dee mir all kennen ; wéi kann hien da soen, Ech si vum Himmel komm ? »

Obwuel Hie vu bausse gesinn aus engem niddrege Stand war, huet Hie sech mat sou enger Muecht erhuewen, dass Hie reliéis Gesetzer, déi fofzénghonnert Joer bestannen hunn, ofgeschaaft huet, an dat obscho jiddereen, dee sech der klengster Iwwertriedung schëlleg gemaach huet, an déi gréisste Gefor geroden ass a säi Liewen op d’Spill gesat huet. Mee net genuch: Zur Zäit vu Christus war d’moralescht Verhale vun der ganzer Welt an den Zoustand vun de Kanner Israel ganz verduerwen an d’Stämm vun Israel hu sech an déiwer Erniddregung, Kniechtschaft an Nout fonnt. Si sinn an d’Gefaangeschaft vun de Chaldäer an de Perser gefall, goufen eng aner Kéier vun Assyrer versklaavt, an dann erëm Vassale vun de Griechen. Wéi Christus koum, goufe se vun de Réimer beherrscht a veruecht.

Christus huet sech als jonke Mënsch mat Hëllef vun enger iwwerirdescher Muecht dat aalt mosaescht Gesetz opgehuewen, huet dat allgemengt sittlecht Verhale verbessert an huet fir d’zweet de Grond fir den éiwege Ruhm fir d’Vollek vun Israel geluecht. Doriwwer ewech huet Hien der Mënschheet allgemenge Fridde bruecht an huet Léiere verkënnegt, déi net nëmme fir dat israelescht Vollek bestëmmt waren, mee déi d’Basis gi sinn fir dat allëmfaassend Gléck vun der mënschlecher Gemeinschaft.

Déi éischt, déi sech erhuewen hunn, fir Hien ze vernichten, waren d’Israeliten, säin eegene Stamm. Reng vu bausse gesinn, hu se Hien iwwerwältegt, an hunn En an déi déifst Erniddregung gestierzt. Zum Schluss hu si Him d’Därekroun opgesat an hunn E gekräizegt. Awer Christus huet an der Stonn vu senger anschéinend héchster Not a Suerg verkënnegt: « Dës Sonn wäert stralen, dëst Liicht wäert schéngen, a Meng Gnod wäert d’ganz Welt ëmfaassen, an all meng Feinde wäerten erniddregt ginn. » Wat Hie sout ass an Erfëllung gaang. All d’Kinnecke vun der Welt konnten Him net widderstoen ; méi nach, d’Kinnecke sinn all ënnergaangen, a Jesus, den Ënnerdréckten, gouf zum héchste Gipfel erhuewen.

Alles dat widdersprécht ganz a guer der mënschlecher Vernonft. Domat ass kloer an däitlech erwisen, dass dëst stralend Wiesen als wierklechen Erzéier vum Mënschegeschlecht vun der Muecht Gottes gedroen a bestätegt ginn ass.

Souwäit den ‘Abdu’l-Bahá iwwer Christus als gëttlechen Erzéier a sengem Buch : Beäntwert Froen. Iech alleguer schéi Chrëschtdeeg, schéi Feierdeeg an e gudde Rutsch !

The Station of Jesus Christ in the Baha’i Faith

Changeless Faith, Common Questions December 23, 2013 Naysan Naraqi 24 Comments

Station of Jesus Christ in Baha'i Faith

As the birth of Jesus Christ approaches, I reflect on Christ’s wonderful revelation and the profound impact His message of love and fellowship has had on the world.While busy preparing for their Christmas festivities with their friends and family, many of my friends ask me whether Baha’is believe in Christ. Indeed we do. Baha’u’llah refers to Christ as the…Lord of the visible and invisible.1 And in a letter to a Christian, Abdu’l-Baha explained that…to be a Christian is to embody every excellence there is.2

Although throughout history, individuals have often used religion for their own gain and used it as an instrument for segregation and war, one cannot downplay the beauty and profound impact the revelation of Christ has had on earth. Christ’s message of love continues to vibrate throughout the world, and one could argue that one of the proofs of His divine message is the fact that His revelation, although written down and compiled some 50 years after His passing, continues to transform the hearts of millions around the globe – even today – some 2,000 years later.

Of Jesus Christ, Baha’u’llah wrote: Know thou that when the Son of Man yielded up His breath to God, the whole creation wept with a great weeping. By sacrificing Himself, however, a fresh capacity was infused into all created things. Its evidences, as witnessed in all the peoples of the earth, are now manifest before thee. The deepest wisdom which the sages have uttered, the profoundest learning which any mind hath unfolded, the arts which the ablest hands have produced, the influence exerted by the most potent of rulers, are but manifestations of the quickening power released by His transcendent, His all-pervasive, and resplendent Spirit.

We testify that when He came into the world, He shed the splendor of His glory upon all created things. Through Him the leper recovered from the leprosy of perversity and ignorance. Through Him, the unchaste and wayward were healed. Through His power, born of Almighty God, the eyes of the blind were opened, and the soul of the sinner sanctified… We bear witness that through the power of the Word of God every leper was cleansed, every sickness was healed, every human infirmity was banished. He it is Who purified the world. Blessed is the man who, with a face beaming with light, hath turned towards Him.3

Additionally, Shoghi Effendi re-confirms the Baha’i Faith’s belief in Christ by stating:…the Faith of Baha’u’llah – if we would faithfully appraise it – can never, and in no aspect of its teachings, be at variance, much less conflict, with the purpose animating, or the authority invested in, the Faith of Jesus Christ…4

As to the position of Christianity, let it be stated without any hesitation or equivocation that its divine origin is unconditionally acknowledged, that the Sonship and Divinity of Jesus Christ are fearlessly asserted, that the divine inspiration of the Gospel is fully recognized… The Founder of the Christian Faith is designated by Baha’u’llah as the “Spirit of God,” is proclaimed as the One Who “appeared out of the breath of the Holy Ghost,” and is even extolled as the “Essence of the Spirit.” His mother is described as “that veiled and immortal, that most beauteous, countenance,” and the station of her Son eulogized as a “station which hath been exalted above the imaginings of all that dwell on earth”…5

Although as Baha’is we don’t celebrate Christmas or the holy days of other religions as one of our own holy days, that’s not to say that we don’t believe in the station of Christ (as you can see from the quotations above).

To be a Baha’i is to believe in the Lord Jesus Christ with absolute certainty, and so, on behalf of the Baha’i Blog team, I’d like to wish our Christian families and friends around the world a merry Christmas!

Sécher kënnt dir mir hëllefen, nach Verben a Wierder ze fannen!

Verben, déi am Passé net changéieren

Ech gesinn nach gutt. Ech hunn nach gutt gesinn

Ech héieren dech vu wäit. Ech hunn dech vu wäit héieren.

Mir mussen haut net schaffen. Mir hunn haut net mussen/missen schaffen.

Wierder, déi am Plural net changéieren

e/d’Päerd (n)

Unity Foundation – News #2020-04 novembre actualités

Novembre 2020 | View this email in your browser

Célébrons le droit des enfants à l’éducation !

À l’occasion de la Journée mondiale de l’enfance, le 20 novembre, et en cette année particulière de défis causés par la pandémie, nous sommes heureux de partager avec vous quelques nouvelles. Notre bulletin spécial met en avant les efforts de nos organisations partenaires pour continuer d’offrir une éducation de qualité aux enfants de leurs communautés. À Unity Foundation, nous croyons fermement que le bien-être des enfants et le développement des communautés peuvent être réalisés par l’éducation. Ensemble, nous pouvons contribuer à offrir aux enfants la possibilité de réaliser leur potentiel et de rendre leur vie meilleure. Rejoignez notre levée de fonds!
TÉLÉCHARGER LE BULLETIN
CAMPAGNE

Comment notre partenaire en Ouganda s’est préparé à sa nouvelle réalité.

La Fondation Kimanya-Ngeyo, notre partenaire en Ouganda, a réagi rapidement aux changements et à la nouvelle réalité que la pandémie a apporté au pays. Un groupe de soutien a été créé dès le départ pour gérer la situation au niveau national ainsi qu’au niveau des informations apportées par les tuteurs sur le terrain. Kimanya a décidé très tôt que la meilleure façon de faire face à la crise serait d’en apprendre davantage sur le virus, car cela aurait des implications sur les types de plans à mettre en place…
LIRE PLUS

Diddeléng Hëlleft – un partenariat durable

En 2020, Unity Foundation est une fois de plus très reconnaissante d’être l’une des bénéficiaires de Diddeléng Hëlleft. Ils ont soutenu notre projet en Ouganda, mené par notre partenaire local, la Fondation Kimanya-Ngeyo, avec un don de 3 000 €. Notre partenariat de longue date avec Diddeléng Hëlleft est une véritable source d’inspiration, et nous sommes très reconnaissants de la confiance qu’ils nous témoignent continuellement, à nous et à nos partenaires locaux…
LIRE PLUS
Share Share
Share Share
Forward to Friend Forward to Friend
Like us
Like us
LinkedIn
LinkedIn
Website
Website
Instagram
Instagram
Copyright © 2020 Unity Foundation, All rights reserved.
You are receiving this email because you are a donor, a partner or have subscribed to our newsletter on our website www.unityfoundation.lu. Thank you for your support and your interest in what we do.

unsubscribe from this list update subscription preferences

Email Marketing Powered by Mailchimp

open.php?u=9191e906df2ef3f09687cec25&id=13e6cd6760&e=5352e2d76e

Invitation à la projection on line du film ‘Mercy’s blessing’ le 1er décembre 2020 à 20h

L’Union Luxembourgeoise des Femmes Bahá’ies s’associe aux évènements organisés dans le cadre de ‘Orange Week’* et, en coopération avec Unity Foundation, a le grand plaisir de vous inviter à la projection on line du film ‘Mercy’s blessing’ le 1er décembre 2020 à 20h en présence de la réalisatrice Mme May Taherzadeh.

Ce court-métrage de grande qualité a un impact remarquable en matière de sensibilisation sur les questions d’égalité des femmes et des hommes et sur l’importance de l’éducation des filles.
Bien que l’histoire se déroule dans un environnement dénué de ressources matérielles d’un pays d’Afrique, chacune et chacun d’entre nous se sent interpelé par les thématiques soulevées par ce film telles que la violence que représente la privation de l’accès à l’éducation, ou celle de la corruption présente dans de nombreuses sociétés, que beaucoup de filles continuent malheureusement à subir dans beaucoup de pays. Nous sommes également invités à réfléchir tout au long du film, à la responsabilité commune des hommes et des femmes dans le changement social, au dilemme que représentent certains choix et comment chacun et chacune d’entre nous a un rôle à jouer dans la lutte contre toutes les formes de violence que nos sociétés continuent, même inconsciemment, à perpétuer.

Pour explorer avec la profondeur souhaitée la richesse de tous ces thèmes et d’autres, nous vous convions à un atelier de discussion le 8 décembre 2020 à 20h qui aura également lieu en ligne.

Merci de bien vouloir vous enregistrer en envoyant un email à:femmes (avant le 27 novembre 2020, date limite de l’inscription) .
Le lien pour la participation aux deux évènements vous sera envoyé dès réception de votre inscription.

Vous trouverez en pièce jointe l’affiche présentant ces activités, le film, et sa réalisatrice Mme May Taherzadeh.

En attendant le plaisir de vous retrouver à cette occasion, même si ce n’est que virtuellement, nous vous adressons tous nos vœux de bonne santé et nos salutations les plus chaleureuses.

Union Luxembourgeoise des Femmes Bahá’ies

* ‘Orange Week’ a été lancée en 2008 par le Secrétaire général des Nations Unies dans le but de sensibiliser le grand public par rapport à la violence envers les femmes et les filles et pour mettre fin à la violence sexiste.

PS: Chers amis, n’hésitez pas à partager l’invitation avec vos amis et connaissances. Merci

Union Luxembourgeoise des Femmes Bahá’ies

Tél: 621544 879

femmes
17, allée Léopold Goebel
L-1635 Luxembourg

Humor

Zwee Kolleege maache Mëttespaus. Wéi si am Park spadséieren, gesi si bei enger Bänk eng Tut mat Saachen dran. ‘Komm mir kucke wat dran ass’. E 500€ Schäin an e Gehir. Jo, e Gehir. Säi Kolleeg seet: du bass mäi Frënd, wiel du fir d’éischt. ‘Wat wëlls du?’ Deen iwwerleet e bëssen a seet: ‘ech huelen de 500€ Schäin an du?’ Ouni ze zécken hëlt deen aneren d’Gehir. D’Moral vun der Geschicht: jiddereen hëlt dat, wat e brauch.

Wäisheeten aus aller Welt

Wann d’Buch iech gefält

D’Buch ‘Wäisheeten aus aller Welt – Eclats de Sagesse – Words of Wisdom, meng Zesummestellung vun 100 Wäisheeten a Geschichten aus aller Welt an 3 Sproochen: op Lëtzebuergesch, Franséisch an Englesch https://jmnau.wordpress.com/waisheeten/ Säiten: 266

Hei kënnt dir d’Geschichten direkt lauschteren:

op Lëtzebuergesch: https://archive.org/details/waisheeten op Franséisch: https://archive.org/details/eclats

Wann d’Geschichten iech gefalen, kënnt dir gär ärer Famill, äre Frënn a Bekannten eng Freed maachen, an hinnen e Buch schenken. Wann dir e puer Bicher bestellt, kritt dir natierlech e gudde Präis. Kontaktéiert mech um 691 334210 oder jeanmarienau

h8FHhXYw5MT4siO8qIR_p6MjAU9tBMYVyDP1CnSpoZW-BZTPuZW86HNtWJEAII_PciN67Eb6KYjgmb5E2vHG7h-3UeY3J2-q25zF51CFTreNjs9nQvoG3Lre9gLrdO9XJadrf8Ll

Präis:

Optioun 1: €12 an dir kommt d’Buch bei mech op Steesel sichen, 1, rue de l’Alzette, L-7305 Steinsel-Müllendorf.

Optioun 2: €15 an ech schécken iech d’Buch mat der Post op är Adress zu Lëtzebuerg

Optioun 3: €17 an ech schécken iech d’Buch mat der Post op är Adress an Europa

Iwwerweisung op mäi Konto wgl.

POST LUXEMBOURG: LU 83 1111 1516 5544 0000 ☺Code BIC: CCPLLULL

Jean-Marie NAU ☺ Mam Text: Wäisheeten: Adress: … …

Vertrauenswürdigkeit und Gerechtigkeit (German) was uploaded by Emanuel V Towfigh

Academia.edu
Emanuel V Towfigh just uploaded "Vertrauenswürdigkeit und Gerechtigkeit (German)."
Vertrauenswürdigkeit und Gerechtigkeit (German)
Paper Thumbnail
Author Photo Emanuel V Towfigh
2020, Apropos Werte – Haltung. Orientierung. Erfolg (Frankfurter Allgemeine Buch)
View Paper ▸ Download PDF ⬇
ABSTRACT
Interview für die Wertekommission:

"Werte sind oft kontextabhängig. Auf einer übergeordneten Ebene sind für mich Vertrauenswürdigkeit und Gerechtigkeit grundlegende Werte, die für ein gedeihliches Zusammenleben von Menschen unerlässlich sind."

Das Interview führte die Journalistin Christiane Harriehausen.

read more…

clear.gif

E Gebiet an eng Broshür mat Gebieder op Portugisesch, offréiert vun der brasilianescher Baha’igemeng

Oração.pdf

Folheto_Esperança_e_Fé_em_Deus_Orações_Bahá’ís.pdf

Pantheismus am Lëtzebuergeschcours

Pantheismus

Am Kader vun de Lëtzebuergeschcoursen ass et heiansdo esou, dass mir vu verschidde Relioune schwätzen, Glawensrichtungen, Meenungen, Liewensastellungen, Philosophien a Gedanken. Ech si frou, fir kënnen esou déif Gespréicher ze féieren an eppes dobäi ze léieren. Dass dat an engem Ufängercours normalerweis net nëmmen op Lëtzebuergesch geschitt, ass méi wéi normal.

Zur Zäit hunn ech e Cours, wou mir probéieren a 60 Stonnen den Niveau B1.1. ze erreechen. An enge vun de Kompetenze gëtt gefrot, vun enger Persoun ze erzielen, déi eng wichteg Roll an eisem Liewe gespillt huet oder spillt. D’Studente sollen dës Persoun charakteriséieren a soen, wouran déi wichteg Roll bestanen huet oder besteet. Déi kuerz Texter, déi d’Participante presentéiert hunn, hunn eis, denken ech, all beréiert.

D’Mamm vun enger Studentin am Cours, déi aus dem Vietnam kënnt, gleeft un d’Reinkarnatioun an huet eis am Grupp gefrot, ob mir och doru gleewen. Net jiddereen huet seng Meenung konnte soen, awer sécher hu vill vun eis driwwer nogeduecht.

Wéi den Zoufall et sou wëll, sinn ech e puer Deeg duerno op d’Thema Pantheismus gestouss. Wat ech dacks maachen, ass dat hei. Moies nom Erwächen an owes virum Schlofegoe liesen ech e klengt Zitat aus de Bahá’í Schrëften. Oft sichen ech no engem bestëmmte Wuert a kucken dann, wat d’Schrëften dozou soen. Deen Dag war et d’Wuert ‘Atom’. Sou sinn ech op e Virtrag vun ‘Abdu’l-bahá gestouss, deen Hien de 27.8.1912 am Methaphysesche Club zu Boston am Massachussets ginn huet. Well de Virtrag iwwer zwee Säite grouss ass, probéieren ech hei, mech kuerz ze faassen, mam Zil, sou ze weisen, wéi eng wierklech Erklärung vum Pantheismus kéint sinn.

Sou fänkt ‘Abdu’l-bahá säi Virtrag un:

Op de Gesiichter vun deenen, déi do sinn, erkennen ech den Ausdrock vun Nodenklechkeet a Wäisheet; dofir wäert ech iwwer e Sujet schwätzen, wou et ëm eng vun de gëttleche Froe geet, eng Fro déi reliéis a methaphysesch wichteg ass, nämlech, déi progressiv a stänneg Beweegung vun elementaren Atomen an de verschiddene Grade vu Phenomenen an de Kinnekräicher vun der Existenz. Mir wäerte weisen an et wäert evident ginn, dass den Ursprong an d’Resultat vu Phenomenen identesch sinn an dass et eng wesentlech Eenheet gëtt an alle Saachen déi bestinn. Dëst ass en delikat Prinzipp vun der gëttlecher Philosophie an et brauch eng genau Analys an Opmierksamkeet.

Déi elementar Atomer, déi all déi phenomenal Existenz a Wiesen an dësem onendlechen Universum ausmaachen, sinn a stänneger Beweegung an ënnerleien engem kontinuéierleche Grad vu Fortschrëtt. Stelle mer eis z.B. en Atom am Kinnekräich vun de Mineralie vir, deen no uewen an d’Kinnekräich vun de Planze Progrès mécht, andeem hien an d’Zesummestellung an d’Faser vun engem Bam oder enger Planz erakënnt. Vun do aus gëtt en assimiléiert a seng Rees geet weider an d’Kinnekräich vum Déier a schlussendlech, duerch d’Gesetz an de Prozess vun der Kompositioun, gëtt den Atom en Deel vum Kierper vum Mënsch. Op dës Manéier ass den Atom déi verschidde Graden a Statioune vun der phenomenaler Existenz duerchgaang, an deem hien an d’Kompositioun vu verschidden Organismen op senger Rees erakoum. Dësen Zyklus ass progressiv an éiweg. Den Atom gëtt an dëser Rees gefëllt mat de Qualitéiten a Kräfte vun all Grad vum Kinnekräich, dat et duerchgeet. Bei de Mineralie kritt den Atom d’Qualitéite vun de Mineralien; am Planzeräich d’Qualitéit oder d’Kraaft vum Wuesstum; am Organismus vum Déier spigelt den Atom d’Intelligenz vun deem Grad; a beim Mënsch kritt den Atom déi mënschlech Attributer oder Dugenden.

Ausserdeem sinn d’Formen an d’Organisme vu phenomenale Wiesen an der Existenz an all de Kinnekräicher vum Universum onendlech. An der Natur gëtt et keng Widderhuelung. All Blat huet seng eege bestëmmten Identitéit, seng eegen Individualitéit als Blat. Dofir huet all elementaren Atom am Universum d’Méiglechkeet, eng onendlech Variétéit vun dësen individuellen Dugenden auszedrécken.

Et ass also evident, dass all elementaren Atom am Universum d’Fäegkeet besëtzt, all d’Dugende vum Universum auszedrécken. Dat ass eng subtil an abstrakt Realisatioun. Meditéier doriwwer, well doranner läit déi wierklech Erklärung vum Pantheismus. De Pantheismus, vun dësem Standpunkt a vun dëser Perzeptioun ass eng Wourecht, well all Atom am Universum besëtzt oder reflektéiert all d’Dugende vum Liewen, an dat manifestéiert sech duerch Changement an Transformatioun. Dofir ass den Ursprong an d’Resultat vun de Phenomener a Wierklechkeet, den allpräsente Gott; well d’Realitéit vun all phenomenaler Existenz ass duerch Hien. Et gëtt weder eng Realitéit nach d’Manifestatioun vun enger Realitéit ouni d’Instrumentalitéit vu Gott. D’Existenz ass realiséiert a méiglech duerch d’Gnod vu Gott, sou wéi de Stral oder d’Flam vun dëser Luucht duerch d’Gnod vun der Luucht realiséiert gëtt, vun där se hirkënnt. Sou ass et och, dass all Phenomener duerch d’gëttlech Gnod realiséiert ginn, an d’Erklärung vun der richteger pantheistescher Erklärung an dem Prinzipp ass, dass d’Phenomener vum Universum hir Realisatioun duerch déi eng Muecht fannen, déi all Saachen animéieren an dominéieren, an all Saache si nëmme Manifestatioune vun hirer Energie a Gnod. D’Dugend vum Wiesen an der Existenz besteet duerch keng aner Kraaft. An de Wierder vu Bahá’u’lláh ass dofir déi éischt Léier d’Eenheet vun der Welt vun der Mënschheet.

Bibliographie

Looking for God in Nature

Den engleschen Text, deen ech fir d’Iwwersetzung benotzt hunn:

27 August 1912, Talk at Metaphysical Club, Boston, Massachusetts

Notes by Edna McKinney

Upon the faces of those present I behold the expression of thoughtfulness and wisdom; therefore, I shall discourse upon a subject involving one of the divine questions, a question of religious and metaphysical importance—namely, the progressive and perpetual motion of elemental atoms throughout the various degrees of phenomena and the kingdoms of existence. It will be demonstrated and become evident that the origin and outcome of phenomena are identical and that there is an essential oneness in all existing things. This is a subtle principle appertaining to divine philosophy and requiring close analysis and attention.

The elemental atoms which constitute all phenomenal existence and being in this illimitable universe are in perpetual motion, undergoing continuous degrees of progression. For instance, let us conceive of an atom in the mineral kingdom progressing upward to the kingdom of the vegetable by entering into the composition and fibre of a tree or plant. From thence it is assimilated and transferred into the kingdom of the animal and finally, by the law and process of composition, becomes a part of the body of man. That is to say, it has traversed the intermediate degrees and stations of phenomenal existence, entering into the composition of various organisms in its journey. This motion or transference is progressive and perpetual, for after disintegration of the human body into which it has entered, it returns to the mineral kingdom whence it came and will continue to traverse the kingdoms of phenomena as before. This is an illustration designed to show that the constituent elemental atoms of phenomena undergo progressive transference and motion throughout the material kingdoms.

In its ceaseless progression and journeyings the atom becomes imbued with the virtues and powers of each degree or kingdom it traverses. In the degree of the mineral it possessed mineral affinities; in the kingdom of the vegetable it manifested the augmentative virtue or power of growth; in the animal organism it reflected the intelligence of that degree; and in the kingdom of man it was qualified with human attributes or virtues.

Furthermore, the forms and organisms of phenomenal being and existence in each of the kingdoms of the universe are myriad and numberless. The vegetable plane or kingdom, for instance, has its infinite variety of types and material structures of plant life—each distinct and different within itself, no two exactly alike in composition and detail—for there are no repetitions in nature, and the augmentative virtue cannot be confined to any given image or shape. Each leaf has its own particular identity—so to speak, its own individuality as a leaf. Therefore, each atom of the innumerable elemental atoms, during its ceaseless motion through the kingdoms of existence as a constituent of organic composition, not only becomes imbued with the powers and virtues of the kingdoms it traverses but also reflects the attributes and qualities of the forms and organisms of those kingdoms. As each of these forms has its individual and particular virtue, therefore, each elemental atom of the universe has the opportunity of expressing an infinite variety of those individual virtues. No atom is bereft or deprived of this opportunity or right of expression. Nor can it be said of any given atom that it is denied equal opportunities with other atoms; nay, all are privileged to possess the virtues existent in these kingdoms and to reflect the attributes of their organisms. In the various transformations or passages from kingdom to kingdom the virtues expressed by the atoms in each degree are peculiar to that degree. For example, in the world of the mineral the atom does not express the vegetable form and organism, and when through the process of transmutation it assumes the virtues of the vegetable degree, it does not reflect the attributes of animal organisms, and so on.

It is evident, then, that each elemental atom of the universe is possessed of a capacity to express all the virtues of the universe. This is a subtle and abstract realization. Meditate upon it, for within it lies the true explanation of pantheism. From this point of view and perception pantheism is a truth, for every atom in the universe possesses or reflects all the virtues of life, the manifestation of which is effected through change and transformation. Therefore, the origin and outcome of phenomena is, verily, the omnipresent God; for the reality of all phenomenal existence is through Him. There is neither reality nor the manifestation of reality without the instrumentality of God. Existence is realized and possible through the bounty of God, just as the ray or flame emanating from this lamp is realized through the bounty of the lamp, from which it originates. Even so, all phenomena are realized through the divine bounty, and the explanation of true pantheistic statement and principle is that the phenomena of the universe find realization through the one power animating and dominating all things, and all things are but manifestations of its energy and bounty. The virtue of being and existence is through no other agency. Therefore, in the words of Bahá’u’lláh, the first teaching is the oneness of the world of humanity.

Musik & Spiritualitéit

Léiwe Xavier,

Merci fir däi Mail zum Thema Musek. Ech hunn nach ni héieren, dass et Quanteninstrumenter gëtt. Ech mierken awer, dass eis virtuell Welt ëmmer méi grouss a kreativ gëtt. An dozou gehéiert sécher och d’Musik. Mech interesséiert, wéi d’Musik et fäerdegbréngt, eis ze beweegen. Si motivéiert, gëtt eis Kraaft. Si léist eis Erënnerung waach ginn, a Verbindung mat engem Moment, wou mir zu enger bestëmmter Musik mat enger Persoun am Metro zu Paräis waren a wéi dës Musik mech dohin zréck transportéiert. An dësem Fall war et ‘Forever Young’ vun Alphaville.

’Abdu’l-Bahá schreift: „D’Musek ass eng wichteg Konscht. Si huet eng grouss Wierkung op de mënschleche Geescht.“ Bahá’u’lláh beschreift zum Beispill d’Musek als eng Lieder fir d’Séil, mat där hirer Hëllef de Mënsch seng Spiritualitéit fërdere kann. Weider heescht et an de Bahá’í Schrëften iwwer d’Musek: „Si ass d’Ernärung fir d’Séil an de Geescht. D’Kraaft an d’Anmut vun der Musek erhieft de Geescht vum Mënsch. Si wierkt an huet op eng wonnerbar Aart a Weis Afloss op d’Häerzer vun de Kanner, well hir Häerzer si reng a Melodië beweege si ganz vill. Déi verbuergen Talenter, déi an den Häerzer vun dëse Kanner schlummeren, wäerten duerch d’Mëttel vun der Musek (hiren) Ausdrock fannen.“ (Bahá’í Emissiounen um Radio ARA, Emissioun 298)

Du fënns dësen Text, zesumme mam Audio um Site Archive.org. Wann der op déi 2 Linke klickt, kënnt dir also den Text liesen an d’Emissioun lauschteren.

Connaissez-vous cet instrument ?

… un des plus ancien instrument électronique. Il a été utilisé pour la musique d’Ennio Morricone dans le film « Il était une fois dans l’Ouest».

Cette femme joue d’un instrument appelé Theremin : c’est un instrument quantique qui se joue uniquement avec l’énergie des mains.

Des écoles de musique apprennent à jouer du Theremin : la Russie, le Japon et l’Irlande. Écoutez, c’est beau ! Le Theremin a été inventé par Léon Theremin, un Russe qui en 1920 le présenta à Lénine, qui fut impressionné par son son. C’est un instrument qui forme un champ magnétique et qui se joue sans être touché. Son son est comme la voix humaine.

Covid-19 proves it: unity is the only remedy for 21st century global crises, by Stephen Marche

Covid-19 proves it: unity is the only remedy for 21st century global crises

This article is more than 1 month old

Stephen Marche

The problems of this century will be global and they will be intimate. Our culture of division cannot stand

Thu 23 Apr 2020 12.06 BSTLast modified on Thu 23 Apr 2020 16.22 BST

Shares
694

Comments

190

‘In the 21st century, it is solidarity or death. That’s what we’ve been shown.’
‘In the 21st century, it is solidarity or death. That’s what we’ve been shown.’ Photograph: Lucas Jackson/Reuters

The phrase Generation X, when Douglas Coupland coined it over two decades ago, was always supposed to be a placeholder, an unknown variable. We were the generation who didn’t know what the terms of our generation were. Now we know. Covid-19 has solved for x. We belong to Generation Lockdown.

As we all joked on Twitter, there was always something inevitable about our generation being asked to save the world by sitting at home watching television. Covid-19 affects everyone; it is killing older people and it is ruining the childhoods of the young. But it belongs, in a unique way, to those of us who find ourselves with young children and elderly parents. For that cohort, the feeling of being under lockdown is oddly familiar. At moments, Covid-19 feels like no more than an allegory for the condition of my generation: we have been inside, behind screens, while a global catastrophe unfolds, since our 20s. The defining fact of our generation is that the defining fact of our generation happens to each of us alone, apart.

At moments, Covid-19 feels like no more than an allegory for the condition of my generation

The crisis is extraordinary but the standard position of my life has been the one I find myself in right now – everyone I know isolated and suddenly broke, unless they inherited money, watching the bottom fall out of things. The obvious historical events like September 11, the 2008 crash, Covid-19 were interruptions in a series of longer-term collapses: the manufacturing sector, the humanities, media, the American republic. As severe and nightmarish as Covid-19 is, I can’t help feeling that it’s just the dress rehearsal for the 21st century.

The problems of the 21st century will be global and they will be intimate. Covid-19 is the purest demonstration possible that, in the very realest sense, there is direct physical connection between the wet markets of Wuhan, the piazzas of Lombardy and the office buildings of New York. Everyone breathes the same air. It’s all the same spit. The solutions to the problems of the 21st century, like the solution to Covid-19, will come only one way: through an empowered bureaucracy informed by expertise. That’s it. Nothing else will solve it. Libertarianism in the 21st century is about as relevant as geocentrism.

In the 21st century, it is solidarity or death. That’s what we’ve been shown. That’s what Covid-19 is, a crisis of intimacy that can only be solved by solidarity. This has been, in hindsight, the task of our generation: the confrontation with crises of intimacy, the shattering of the terms of intimacy and the attempt to put them back together.

Coronavirus is a dress rehearsal for what awaits us if governments continue to ignore science

John Hewson

Read more

The consumer culture built since the second world war exists to destroy union, to break communion, to collapse community, to eviscerate solidarity. “Each in the cell of himself is almost convinced of his freedom,” is how WH Auden put it. We are a generation steeped in cynicism and skepticism and irony but it cannot last. The generational task of confronting and overcoming brokenness has turned political.

Advertisement

The divisiveness that has overwhelmed our political discourse cannot stand. If you wish now that your government had listened to the experts on infectious disease, go and listen to what the climate change experts know, right now, is going to happen over the next 30 years. A recent study charting the inevitable displacement of Americans from the eastern seaboard estimated the number of internal refugees at 13 million. That’s not a problem that can be solved by a huge military thrown against foreign opponents. It can only be solved by collectively accepted information and collaboration and sacrifice.

This isn’t hippy nonsense anymore: we must work together or die alone

The older generation continues their rake’s progress of conspiratorial recklessness. The 2020 election is going to be two ancient boomers looking for one last grope. The fury of the millennials has been well earned: why any one of them would believe in or participate in the system as it currently exists is beyond me. Surely this catastrophe will point them towards an alternative future. One thing that has become clear in each of the crashes: the responsible suffer, the irresponsible triumph. At what point does it become beneath basic human dignity to continue to play a rigged game? Careerism is futile, yet somehow it is the only ism standing. The 60s enjoined the boomers to turn on, tune in, drop out. I don’t see how younger people have any choice but an even more wholesale rejection.

And yet this time, as desperate as it has been, has been the first time I have felt hope since I can remember. The choice of the 21st century has been clarified: how much mass death is acceptable to maintain the economic status quo? We have seen that governments can take significant interventions. We have seen that the vast majority of people are willing to go on a war footing to protect their fellow citizens in emergencies. This is a realization with profound consequences. Economic interactions are not the sum total of human society. Market fundamentalism has its limits.

As for the Generation formerly known as X, a generation educated in radical skepticism now must find a way to collective action. This isn’t hippy nonsense anymore: we must work together or die alone. Are we ready for war without enemies?

  • Stephen Marche is a novelist and columnist